Binnen 1 minuut een tolk aan
de lijn?
Bel: 088 255 52 22

Fietsen in Afghanistan

In gesprek met tolk Haroon Parvani

Haroon Parvani, 50 jaar, vader van tweelingzoons. Hij werkt al 25 jaar voor TVcN als tolk en vertaler in de talen Farsi, Dari en Pasjtoe. In 1989 kwam Haroon samen met zijn vader, moeder en zusjes uit Afghanistan (Kabul) naar Nederland. Haroon studeerde geneeskunde en wilde in Nederland zijn studie afmaken. Jammer genoeg werd Haroon twee keer uitgeloot en begon de studie fysiotherapie.

Aan het einde van zijn studie ging Haroon als tolk/vertaler werken. Werk als fysio was schaars en als tolk in overvloed, dus koos hij voor het tweede. Al snel sprak hij de Nederlandse taal door het gelijktijdig volgen van twee taalcursussen. ‘s Ochtends naar de Katholieke Universiteit Nijmegen en ‘s middags naar Numaga College Nijmegen. “En toch, als ik ga tolken in het ziekenhuis dan voel ik me thuis. De geur, de reuring, de mensen. Dat zit in mijn hart.” Haroon legt zijn hand op zijn hart.

Afghan Cycles

Op 9 februari krijgt Haroon Parvani een bijzondere tolkenopdracht. Bij de Nederlandse première van de film ‘Afghan Cycles’ in De Balie is gevraagd of hij kan tolken voor de hoofdrolspeelster Frozan Rasooli. Na afloop van de film is er een meet & greet met het publiek en heeft Frozan vertolking nodig van het Dari naar het Engels en vice versa. Vooraf nog een opwarmertje: een interview voor RTL Nieuws.

“Toen ik in de Balie aankwam zag ik een slank nerveus meisje zitten. Dit was Frozan. De angst voor de komende première en het interview met RTL Nieuws was haar even te veel geworden. Gelukkig kon ik haar gerust stellen.” Haroon heeft een donkere stem en een warme glimlach. Daar word je vanzelf rustig van.

RTL Nieuws

Om 13.00 uur was het tijd voor RTL Nieuws. Frozan beantwoordde de vragen en Haroon vertolkte de tekst. Wat je ziet in de opname is een krachtige strijdbare jonge vrouw die opkomt voor de vrouwen en meisjes in Afghanistan. Geen spoortje zenuwen. Kijk zelf maar

Fietsen in Afghanistan

Fietsen lijkt zo normaal in Nederland. Niet in Afghanistan. Vrouwen mogen daar niet fietsen of alleen naar buiten zonder toestemming van de man. Fietsen is al een enorme uitdaging, laat staan in strakke wielrennerskleding waarbij alle vormen van het vrouwelijk lichaam zichtbaar zijn. Het nationale vrouwelijke wielrennersteam van Afghanistan, waar Frozan deel van uitmaakte, ging ’s ochtends vroeg om 4 uur trainen. In het donker, zodat niemand ze kon zien. Als ze dit overdag deden werden ze uitgescholden, bekogeld of van de fiets afgetrokken.

Symbool voor vrijheid

In de film staat de fiets symbool voor vrijheid. De Afghaanse vrouwen fietsen ondanks de culturele barrières, beperkte infrastructuur en doodsbedreigingen en omarmen de kracht en vrijheid die bij de sport horen. Afghan Cycles gebruikt de fiets om een verhaal te vertellen over vrouwenrechten – mensenrechten – en de strijd waarmee Afghaanse vrouwen dagelijks te maken hebben, van discriminatie en misbruik, tot het onderdrukkend tot zwijgen brengen van hun stemmen in alle aspecten van de hedendaagse samenleving.

Thuis in Kabul

“Vroeger thuis in Kabul, had mijn tante ook een fiets. De hele dag reed ze rondjes om de waterput. Haar jongste zusje, mijn moeder, was erg jaloers en wilde ook op de fiets. Ze kreeg dit nooit voor elkaar. Tot die ene keer. Mijn tante reed weer fanatiek rondjes om de waterput. Ineens verloor ze haar evenwicht en viel in de put. Mijn moeder griste de fiets weg en reed zo hard ze kon weg. Niet om hulp te halen voor haar arme zusje? Nee, de fiets pakken en zelf fietsen. Dat was haar focus.”

Het is allemaal goed gekomen met de zusjes. “We lachen er om bij verjaardagen. Wel geeft het aan hoe belangrijk een fiets is. Speciaal voor meisjes in Afghanistan.”

Frozan Rasooli

Aan het einde van het gesprek benadrukt Haroon: “Ik vond Frozan een dappere jonge vrouw met ambitie. Ondanks haar jonge leeftijd heeft zij veel meegemaakt. Wat zij tot nu toe heeft bereikt is haar niet in haar schoot geworpen. Zij heeft voor elke stap richting haar doel, zeer hard gestreden. Haar doorzettingsvermogen is een zuiver voorbeeld van hoe helden in het leven staan.

Mijn mooiste moment uit de film was dat Frozan zonder handen fietste. Ze spreidde haar armen en gooide haar hoofd in haar nek. Een ultiem gevoel van vrijheid en geluk…”

 

Stuur je vraag
naar Nicky

Marketing/Copywriter/Content management 0646933430 Whatsapp Mail

Stel je vragen aan Nicky Klomp